Είναι μια ανάγκη που η πλειοψηφία των ανθρώπων την έχει!Άλλοι μπορούν και την αντιμετωπίζουν...Άλλοι την αγνοούν!
Ειδικότερα,είναι αυτό που αγαπάς ορισμένους ανθρώπους κ αυτό σου είναι απαραίτητο!Ακόμα κι αν δεν είσαι πάντοτε κοντά τους-για να ακριβολογώ δεν είσαι σχεδόν ποτέ σώματι λόγω καταστάσεων κ απόστασης-αλλά είσαι πάντα δίπλα του με μια πιο βαθιά έννοια!Αυτή την έννοια μπορεί να την εντοπίσει με ακρίβεια μόνο όποιος αγαπά....Κι εκεί πρέπει να γίνει το deal.Αν την αναζητήσεις και την βρεις ζωντανή-αν και παραμελημένη-τότε είσαι στο σωστό δρόμο!Είναι κάτι τόσο σημαντικό για ορισμένους από εμάς...Είμαστε αυτοί που καλώς ή κακώς ζουν από τις αγάπες τους!Και αυτό είναι που μας τρέφει....Που μας κρατά όταν η διάθεση κατρακυλάει στα τάρταρα της απογοήτευσης και η δυναμικότητα φτάνει σε επίπεδο θερμοκρασίας Νευροκοπίου κατά τους χειμερινούς μήνες!Είναι αυτό που θα θυμηθείς στα καλά σου και τα κακά σου....Είναι αυτοί που θα ζητούσες στη χαρά και την πίκρα...Είναι οι μέρες που αναπολείς και χαμογελάς ασυναίσθητα και στη συνέχεια λες "Έρχομαι και αύριο".....Που ακόμα κι αν ξέρεις ότι δεν μπορείς να δεις κ να μιλήσεις με ορισμένους ανθρώπους τους κουβαλάς....Μέσα σου και δίπλα...Μαζί σου γενικά!
Να θες να φύγεις ..να δραπετεύεσεις και να τραγουδήσεις δυνατά τα "στερεότυπα".....Να φωνάξεις αρκετά για να σ' ακούσουν εκεί μακριά....Στη συνέχεια να αφεθείς στο ρυθμό βουβά...Μέσα στο παραλήρημα κάθε αγάπης και κάθε μίσους...Στην απορρόφηση κάθε στιγμής....Στα άδυτα καρδιάς και μυαλού!!Να μπορείς να δραπετεύσεις....Κι αν όχι να αφήσεις το μυαλό σου!Η ανάγκη....η ανάγκη της πραγμάτευσης....Με το τώρα...με εσένα....Κι αν δεν πεις το έρχομαι...κι αν δεν πας,να ξέρεις το γιατί!Μα πάλι...
Κι ότι αγαπάς να το αφήσεις να σε παρασύρει...Έτσι λέει ο νόμος...Να φτάσει η στιγμή που θα κάνεις το "μέτρημα" και να τραγουδάς μαζί το "μέτρησα"....Και να το κάνεις σωστά...Γιατί αλλιώς η ανάγκη του "αγαπώ" θα καταποτιστεί από τα ρίχτερ της αμοιβαίας αβεβαιότητας...Και κυρίως της δικής μας...Θα χαθεί κάτω από τα συντρίμμια το "αγαπώ" κι η ανάγκη να σε περιμένει ανεκπλήρωτη και αβυσσαλέα που την έκανες στην άκρη!
Είναι αυτή η ανάγκη που πολλοί την έχουν και λίγοι την κατανοούν...Είναι αυτή που οδηγεί στα πιο μεγάλα εύγε...Που μπορεί να σε ρίξει τόσο χαμηλά όσο ψηλά σε ανέβασε πριν κ το αντίθετο...Να παίξει με ουρανό και Άδη...Αλλάζει κάθε που βραδυάζει.....και μπορώ να σου αραδιάσω ένα εκατομμύριο σχετικά τραγούδια!Κι αν διδαχθείς από αυτά να τα συμπεριλάβω.....
Εις το επαναγραφειν.........
Ειδικότερα,είναι αυτό που αγαπάς ορισμένους ανθρώπους κ αυτό σου είναι απαραίτητο!Ακόμα κι αν δεν είσαι πάντοτε κοντά τους-για να ακριβολογώ δεν είσαι σχεδόν ποτέ σώματι λόγω καταστάσεων κ απόστασης-αλλά είσαι πάντα δίπλα του με μια πιο βαθιά έννοια!Αυτή την έννοια μπορεί να την εντοπίσει με ακρίβεια μόνο όποιος αγαπά....Κι εκεί πρέπει να γίνει το deal.Αν την αναζητήσεις και την βρεις ζωντανή-αν και παραμελημένη-τότε είσαι στο σωστό δρόμο!Είναι κάτι τόσο σημαντικό για ορισμένους από εμάς...Είμαστε αυτοί που καλώς ή κακώς ζουν από τις αγάπες τους!Και αυτό είναι που μας τρέφει....Που μας κρατά όταν η διάθεση κατρακυλάει στα τάρταρα της απογοήτευσης και η δυναμικότητα φτάνει σε επίπεδο θερμοκρασίας Νευροκοπίου κατά τους χειμερινούς μήνες!Είναι αυτό που θα θυμηθείς στα καλά σου και τα κακά σου....Είναι αυτοί που θα ζητούσες στη χαρά και την πίκρα...Είναι οι μέρες που αναπολείς και χαμογελάς ασυναίσθητα και στη συνέχεια λες "Έρχομαι και αύριο".....Που ακόμα κι αν ξέρεις ότι δεν μπορείς να δεις κ να μιλήσεις με ορισμένους ανθρώπους τους κουβαλάς....Μέσα σου και δίπλα...Μαζί σου γενικά!
Να θες να φύγεις ..να δραπετεύεσεις και να τραγουδήσεις δυνατά τα "στερεότυπα".....Να φωνάξεις αρκετά για να σ' ακούσουν εκεί μακριά....Στη συνέχεια να αφεθείς στο ρυθμό βουβά...Μέσα στο παραλήρημα κάθε αγάπης και κάθε μίσους...Στην απορρόφηση κάθε στιγμής....Στα άδυτα καρδιάς και μυαλού!!Να μπορείς να δραπετεύσεις....Κι αν όχι να αφήσεις το μυαλό σου!Η ανάγκη....η ανάγκη της πραγμάτευσης....Με το τώρα...με εσένα....Κι αν δεν πεις το έρχομαι...κι αν δεν πας,να ξέρεις το γιατί!Μα πάλι...
Κι ότι αγαπάς να το αφήσεις να σε παρασύρει...Έτσι λέει ο νόμος...Να φτάσει η στιγμή που θα κάνεις το "μέτρημα" και να τραγουδάς μαζί το "μέτρησα"....Και να το κάνεις σωστά...Γιατί αλλιώς η ανάγκη του "αγαπώ" θα καταποτιστεί από τα ρίχτερ της αμοιβαίας αβεβαιότητας...Και κυρίως της δικής μας...Θα χαθεί κάτω από τα συντρίμμια το "αγαπώ" κι η ανάγκη να σε περιμένει ανεκπλήρωτη και αβυσσαλέα που την έκανες στην άκρη!
Είναι αυτή η ανάγκη που πολλοί την έχουν και λίγοι την κατανοούν...Είναι αυτή που οδηγεί στα πιο μεγάλα εύγε...Που μπορεί να σε ρίξει τόσο χαμηλά όσο ψηλά σε ανέβασε πριν κ το αντίθετο...Να παίξει με ουρανό και Άδη...Αλλάζει κάθε που βραδυάζει.....και μπορώ να σου αραδιάσω ένα εκατομμύριο σχετικά τραγούδια!Κι αν διδαχθείς από αυτά να τα συμπεριλάβω.....
Εις το επαναγραφειν.........
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου