Και τώρα που γύρισα και ομολογώ πως δεν ήθελα,πρέπει να διώξω όλη την καλή και κακή τύχη από πάνω μου...Για την ακρίβεια μόνο την κακή.....Με αυτή την αίσθηση ότι είμαι άρρωστη μετά το ψοφόκρυο και το χιόνι.....
Όταν,λοιπόν,ξεκινάς για ένα μεγάλο αλλά συνηθισμένο ταξίδι,δεν ξέρεις τι στον άνεμο μπορεί να σου συμβεί στα μισά του δρόμου....Και επειδή ως γνωστόν έχουμε μια τάση να κουβαλάμε ένα φορτηγό αποσκευές ακόμα κι αν πρόκειται για μια νύχτα τα πράγματα γίνονται χειρότερα....
-5:20πμ.....
-Ναι,όπως πάντα.....
Κάποια στιγμή είναι λογικό να φτάσετε-έστω και καθυστερημένα-στο Μουζάκι....Στη συνέχει και αφού έχουν περάσει μερικές ώρες φτάνετε επιτέλους στο χωριό....Δεν ξέρω πως ακούγεται αλλά είναι τρομερή ανακούφιση όταν μετά από 9 ώρες στον δρόμο φτάνεις επιτέλους στον προορισμό σου....Τα χιόνια που σε καλωσορίζουν με το που μπαίνεις στο χωριό σου φτιάχνουν την διάθεση αλλά παράλληλα σε προετοιμάζουν για το πόσο κρύο θα συναντήσεις?!Δεν νομίζω....Είναι σίγουρο πως το κρύο που θα συναντήσεις στο σπίτι θα είναι τριπλάσιο από εκείνο που συναντάς στην αρχή!!Είναι επίσης νόμος ότι με το που φτάσεις στο σπίτι το χιόνι θα είναι τόσο ώστε να χρειαστεί να σπρώχνετε την πόρτα 3 άτομα για να ανοίξει!!υγ. το σπίτι έχει 5 βαθμούς κελσίου και η θέρμανση δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα!
Το βράδυ-παρά το κρύο-μπορώ να πω ότι πέρασε καλά βλέποντας την Βλαχοπούλου στην Παριζιάνα(?)[εκείνη η ταινία που είναι μοδίστρα στην Νέα Φιλαδέλφεια τέλος πάντων]...Η επιστροφή ήταν μακράν καλύτερη αν και δεν θέλαμε να επιστρέψουμε....Το καλύτερο είναι όταν συναντάς ανθρώπους τυχαία....Είναι κάποιες από τις στιγμές που σιγοτραγουδώ ένα σημείο από το μέτρημα της Νατάσσας....."Δικοί μου και ξένοι-λαμπροί και θλιμμένοι-σε σχέσεις σε σπίτια καλά κλειδωμένοι"...Είναι σημαντικό να χαίρεσαι που βλέπεις κάποιους ανθρώπους....Ειδικά όταν έχεις καιρό να τους δεις....Είναι εξίσου σημαντικό να χαίρεσαι όταν τραγουδάς κάτι τόσο αγαπημένο όταν τους συναντάς....Μα εγώ δεν χάνω το μέτρημα....!!
Κάθε βιβλίο που διαβάζω νιώθω πως με πάει αλλού...Όταν το τελειώσω νιώθω πως οι ήρωες με έχουν μάθει πράγματα...Μου έχουν δώσει σημαντικές συμβουλές....στην ουσία όμως τις δίνει ο ίδιος ο/η συγγραφέας...Το βιβλίο που με ταξίδεψε λοιπόν αυτή τη φορά με δίδαξε πολλά περισσότερα από ότι περίμενα....Η μία ηρωίδα ταυτίστηκε μαζί μου-ή εγώ μαζί της-και κάναμε μαζί την αναζήτηση που έκανε!!Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως με απορρόφησε από τις σκέψεις που έκανα από εχθές στα βουνά μου,αλλά ήταν ένας σημαντικός παράγοντας να δυσκολευτώ περισσότερο να κοιμηθώ το χθεσινό βράδυ....
Ας είναι εγώ θα αφεθώ όπως λέει ένα άλλο τραγούδι της Νατάσσας....Αλλά εξακολουθώ να ζητώ τα ίδια πράγματα....νομίζω.....!!
Όταν,λοιπόν,ξεκινάς για ένα μεγάλο αλλά συνηθισμένο ταξίδι,δεν ξέρεις τι στον άνεμο μπορεί να σου συμβεί στα μισά του δρόμου....Και επειδή ως γνωστόν έχουμε μια τάση να κουβαλάμε ένα φορτηγό αποσκευές ακόμα κι αν πρόκειται για μια νύχτα τα πράγματα γίνονται χειρότερα....
-5:20πμ.....
-Ναι,όπως πάντα.....
Κι εκεί που όλα πάνε μια χαρά,κι έχεις περάσει και τα δύο group με στροφές,ακούς έναν περίεργο θόρυβο.....Λάστιχο....Και το καλύτερο είναι πως βρίσκεσαι σε εθνικό δρόμο που στο σημείο αυτό έχει δυο στενές λωρίδες μόνο.....Στη συνέχεια προσπαθείτε να βρείτε που είναι η ρεζέρβα(αυτά παθαίνεις όταν σε πιάνει λάστιχο για πρώτη φορά...Ενώ αν σου έχει ξανατύχει έχεις μια εμπειρία....)...Και όταν επιτέλους βρίσκετε την ρεζέρβα,δεν ξέρετε να την αλλάξετε...Κι εκεί ξεκινά ο Γολγοθάς του αμέριμνου ταξιδιώτη που σηκώθηκε πρωί-πρωί να πάει στα 1000μ υψόμετρο και στα μισά του δρόμου καλείται να αποδείξει πως ξέρει να αλλάζει ΚΑΙ λάστιχο.....Μπορεί βέβαια έξω να έχει 3 βαθμούς κελσίου αλλά πρέπει να αλλάξετε το λάστιχο για να φτάσετε κάποια στιγμή σ' αυτά τα ρημαδοορεινά....Δεδομένου ότι βρίσκεσαι λίγο μετά τον Δομοκό σε κατάσταση πολικού ψύχους πρέπει να κάνεις και τους υπόλοιπους οδηγούς να καταλάβουν πως όσο είναι δυνατόν πρέπει να στριμωχτούν στην άλλη λωρίδα και να μη σε στραπατσάρουν ενώ τρέχουν-ένας Θεός ξέρει με πόσο-αμέριμνοι επίσης!!
Κάποια στιγμή είναι λογικό να φτάσετε-έστω και καθυστερημένα-στο Μουζάκι....Στη συνέχει και αφού έχουν περάσει μερικές ώρες φτάνετε επιτέλους στο χωριό....Δεν ξέρω πως ακούγεται αλλά είναι τρομερή ανακούφιση όταν μετά από 9 ώρες στον δρόμο φτάνεις επιτέλους στον προορισμό σου....Τα χιόνια που σε καλωσορίζουν με το που μπαίνεις στο χωριό σου φτιάχνουν την διάθεση αλλά παράλληλα σε προετοιμάζουν για το πόσο κρύο θα συναντήσεις?!Δεν νομίζω....Είναι σίγουρο πως το κρύο που θα συναντήσεις στο σπίτι θα είναι τριπλάσιο από εκείνο που συναντάς στην αρχή!!Είναι επίσης νόμος ότι με το που φτάσεις στο σπίτι το χιόνι θα είναι τόσο ώστε να χρειαστεί να σπρώχνετε την πόρτα 3 άτομα για να ανοίξει!!υγ. το σπίτι έχει 5 βαθμούς κελσίου και η θέρμανση δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα!
Το βράδυ-παρά το κρύο-μπορώ να πω ότι πέρασε καλά βλέποντας την Βλαχοπούλου στην Παριζιάνα(?)[εκείνη η ταινία που είναι μοδίστρα στην Νέα Φιλαδέλφεια τέλος πάντων]...Η επιστροφή ήταν μακράν καλύτερη αν και δεν θέλαμε να επιστρέψουμε....Το καλύτερο είναι όταν συναντάς ανθρώπους τυχαία....Είναι κάποιες από τις στιγμές που σιγοτραγουδώ ένα σημείο από το μέτρημα της Νατάσσας....."Δικοί μου και ξένοι-λαμπροί και θλιμμένοι-σε σχέσεις σε σπίτια καλά κλειδωμένοι"...Είναι σημαντικό να χαίρεσαι που βλέπεις κάποιους ανθρώπους....Ειδικά όταν έχεις καιρό να τους δεις....Είναι εξίσου σημαντικό να χαίρεσαι όταν τραγουδάς κάτι τόσο αγαπημένο όταν τους συναντάς....Μα εγώ δεν χάνω το μέτρημα....!!
Κάθε βιβλίο που διαβάζω νιώθω πως με πάει αλλού...Όταν το τελειώσω νιώθω πως οι ήρωες με έχουν μάθει πράγματα...Μου έχουν δώσει σημαντικές συμβουλές....στην ουσία όμως τις δίνει ο ίδιος ο/η συγγραφέας...Το βιβλίο που με ταξίδεψε λοιπόν αυτή τη φορά με δίδαξε πολλά περισσότερα από ότι περίμενα....Η μία ηρωίδα ταυτίστηκε μαζί μου-ή εγώ μαζί της-και κάναμε μαζί την αναζήτηση που έκανε!!Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως με απορρόφησε από τις σκέψεις που έκανα από εχθές στα βουνά μου,αλλά ήταν ένας σημαντικός παράγοντας να δυσκολευτώ περισσότερο να κοιμηθώ το χθεσινό βράδυ....
Ας είναι εγώ θα αφεθώ όπως λέει ένα άλλο τραγούδι της Νατάσσας....Αλλά εξακολουθώ να ζητώ τα ίδια πράγματα....νομίζω.....!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου