Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011

Άνοιξα στον κήπο μου πηγάδι να ποτίζω τα πουλιά....

Έτσι,γιατί πάντα ξεκινάμε και τελειώνουμε με ένα σκοπό......


Όποτε ξεκλέβουμε λίγο χρόνο,παίρνουμε μια ανάσα και για λίγο ζούμε....Έτσι θα περιέγραφε κανείς μια στιγμή ανάτασης....Και λέω μια στιγμή γιατί σε αυτή περιοριζόμαστε...


Μια ανάσα...Τι είναι για τον καθένα μια ανάσα??Για μένα είναι μια ώρα κενή,μόνη στον χώρο μου ή να προσπαθώ να τιθασεύσω την μικρή μου αδερφή....Είναι δυο αγαπημένα τραγούδια...Είναι δυο  γραμμές στο τετράδιο μου....Είναι δυο σελίδες από ένα βιβλίο της Κικής Δημουλά...Θα μπορούσε επίσης να είναι μια ώρα ξενοιασάς με φίλες.....Στην καλύτερη περίπτωση θα μπορούσε να είναι ένα ταξίδι-εξπρές στο χωριό μου-ή στα βουνά μου όπως λέω συνήθως-....Μια ανάσα,τόσο δυσεύρετη,και τόσο δύσκολο να την απολαύσουμε...Μας σκιάζουν τα καθημερινά προβλήματα-το άγχος της πόλης(και μόνο που βλέπεις του άλλους να τρέχουν με ταχύτητα φωτός-ακόμα κι αν εσύ δεν τρέχεις-τα αυτοκίνητα να στριγκλίζουν με το που ανάβει το φανάρι,τα παιδάκια να φωνάζουν σε μια αυλή σχολείου κουράζεσαι)....Αλλά πάλι αν δεις ησυχία ανησυχείς...Μου έχει τύχει πολλές φορές,από τις λίγες ήσυχες μέρες να αναρωτηθώ: "Πόλεμο έχουμε κ δεν ακούγεται κανείς και τίποτα?!"...Μέρος της ζωής μας είναι πια....


Παρόλα αυτά υπάρχουν και τα απλά και καθημερινά που λίγο-πολύ σε χαροποιούν...Ανακοινώσεις μια φίλης ή ακόμα πιο σημαντικό η συναυλία που θα πας και την οποία περίμενες πως και πως....-οι μεγάλες αγάπες-....Το καινούριο σου έργο που άρεσε...Και χάρηκες που άρεσε...Χάρηκες που άρεσε η αλλαγή...."Ξεφεύγεις από τα προηγούμενα...και είναι καλό.." ,είπε....Αναρωτήθηκε αν είναι όντως δικό σου...Πως αλλάζουν κι οι άνθρωποι...Κι εκεί που έλεγα κομμένο το γράψιμο...


Κι ένα ταξίδι...Σε μερικές μέρες μια παρέα 50 περίπου ατόμων θα φύγει για εξωτερικό....Ένα ταξίδι που μας αλλάζει την ψυχολογία.....Είναι αυτοί που πάνε για το ταξίδι-είναι αυτοί που πάνε για τον προορισμό και είναι και αυτοί που πάνε.....για το photoshooting....Όταν λοιπόν αυτοί οι τελευταίοι αναφέρονται στο ταξίδι δεν μιλούν για εκδρομή ή ταξίδι αλλά για το τέλειο σουτινγκ.....Αναρωτιούνται πόσες κάρτες μνήμης θα χρειαστούν και αν θα φτάσουν τα 10G...Δεν είναι αρκετά λένε....7 μέρες abroad,με nikon(λέω εγώ) και sony(λέει ο Η.) και θα φτάσουν??


Ξέχασα να αναφέρω ότι ανάσα είναι οι ατελείωτες συνεντεύξεις που διαβάζω σχεδόν κάθε μέρα και δεν την χορταίνω....Είναι οι απαντήσεις που σε κάνουν να αγαπάς ακόμα πιο πολύ τους ανθρώπους σου...Είναι όλα αυτά που αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να γράψω γιατί απολαμβάνω ραδιοφωνική συνέντευξη της Ε.....




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου