Είναι αυτό το άγχος...Της διαίσθησης να το πω,της προσμονής να το πω,της "δικαίωσης" μετά από τόσο καιρό να το πω....Δεν ξέρω...Πάντως εγώ το έχω...Και με κατατρώει σήμερα....Φταίνε και οι τύχες οι χθεσινές,αλλά δεν μου το βγάζεις από το μυαλό ότι ή θα είναι καλύτερα κ από χτες ή άστα να πάνε......Είναι το άγχος του "Τώρα που πάει καλά ας μην γυρίσουμε στον πάτο".....Δεν ξέρω,μπορεί και να έχω μεγαλοποιήσει λίγο το θέμα,αλλά μου φαίνεται τρομερό ότι μετά από τόσο καιρό γίνεται κάτι που ζητώ....
Όταν μας συμβαίνει κάτι και προσπαθούμε να το αναπολήσουμε στο μυαλό μας,δεν το καταφέρνουμε αρκετά καλά....Μάλλον γιατί δεν μπορούμε να αναπολήσουμε απόλυτα πως νιώθαμε....Ακόμα και εκείνο το τρέμουλο που μας είχε ταράξει.....
Δεύτερο μεγάλο χαρακτηριστικό τέτοιων στιγμών είναι ότι δεν είμαστε σίγουροι ότι όντως έγιναν....Και όταν υπάρχουν μάρτυρες που μας βεβαιώνουν ότι συνέβησαν,προσπαθούμε απλά να το πιστέψουμε[αν δεν υπήρχαν 3 συγκεκριμένα άτομα ακόμα θα πίστευα ότι βλέπω οράματα].....
-Ξέχασες να πεις για το νευρικό γέλιο...
-Συγχώρα με εαυτέ μου...ένα μυαλό χειμώνα καλοκαίρι...
Επόμενο "θεματάκι"...εκείνο το νευρικό-χαζοχαρούμενο θα έλεγα-γέλιο όταν συνειδητοποίησα τι στον άνεμο έγινε.....Όχι τίποτα άλλο φοβάμαι μην καταλήξω σαν κάτι άλλους που βλέπω.....Και λέω στον εαυτό μου...
-Συγκρατήσου.....αρκετά για σήμερα.....Τι γέλιο μέχρι τα αυτιά είναι αυτό....
Και αυτός εκεί....Μιλάω δεν μιλάω,το γέλιο-γέλιο.....Και ύστερα μου απαντάει...
-Άσε με να το χαρώ....μια φορά είπε να αλλάξει η τύχη μας κι εσύ πας να μου το βγάλεις από τη μύτη....
Ε εκεί με αποστομώνει και δεν το συνεχίζω,με αφήνω να χαρώ....Να κρατήσω για λίγο το "χαζό" μου χαμόγελο!Κατά βάθος το θέλω....Ναι το λατρεύω το χαζό μου χαμόγελο!
Μετά το χαζό χαμόγελο ακολουθούν εικασίες της Φ. .....Τις λάτρεψα και αυτές αν αληθεύουν!!Και κάπως έτσι επανέρχεται το χαζό χαμόγελο παρέα με το τρέμουλο που έλεγα πιο πριν....Και αντί για ξεκάθαρες λέξεις κ φράσεις της ελληνικής το μόνο που προφέρω είναι ένα τρεμάμενο "..εεεεεεεεεεεε....."....Ακούω ένα " έξηςςς".....αλλά δεεεεν συνέρχομαι...Τώρα πρέπει να αρχίσω να σκέφτομαι....Έχει δίκιο η Φ......Αλλά δεν σταυρώνω σκέψη...Υπολείπομαι συγκέντρωσης!!Είναι του σοκ!
Η αλήθεια είναι ότι με όλα αυτά μου έρχεται στο μυαλό ένα τραγούδι του Π.Θ.....Και μετά της Ε.Α....Και μετά των Φ-Μ....Και μετά της Μ.....Ναι έχω περάσει σε άλλη διάσταση....Χρειάζομαι γιατρό(όπως λέει και η Δ.Μ.)...-.Ωπ να,το ραδιόφωνο παίζει την Ε.Α.....-
Να μια φράση....μετατραυματικό σοκ....κάτι τέτοιο είναι....Είναι αυτό που ενώ έχει περάσει το "πρόβλημα",παραμένεις σοκαρισμένος και αλλού ντ' αλλού!
Για να δούμε αύριο....!!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου